Que visitar
O mosteiro de Xagoaza
O visitante encontra aquí un lugar silencioso,
recollido e con moito encanto. Na igrexa de San
Miguel (séc. XII) a cruz de Malta, esculpida sobre
a porta principal, recorda que foi lugar
administrado pola Orde de San Xoán de Xerusalén. A
porta sur e a ábsida semicircular, con fiestra
xeminada e canzorros historiados, deixan constancia
da arte románica. O chamado mosteiro é unha sobria
construción do séc. XVIII, convertida en moderna
adega para a elaboración de viños de godello. Nas
súas proximidades encóntrase unha casa restaurada
cunha adega-cova escavada na rocha. Seguindo o río
augas arriba chagaremos a un lugar cheo de maxia:
unha rústica ponte dun arco ao pé das ruínas dunha
acea, entre a mesta vexetación e o son das augas do
río Mariñán.
A Vila do Castro
Ofrece unha ampla vista sobre a chaira na que se
asenta O Barco. Destacan os restos da súa
fortaleza, que pertenceu ao longo do tempo ás
familias dos Castro, Pimentel e Sarmiento, estes
últimos eran os condes de Ribadavia e derradeiros
señores da xurisdición de Valdeorras. Tamén chama a
atención a igrexa parroquial, a casa Carballo, con
solainas entre arcos a dous niveis, e
principalmente o pazo de Flórez, o primeiro segundo
se entra. Data de 1630 e ten unha orixinal fachada
con seis arcos de pedra vermella do país sobre o
amplo soportal. Arestora está acondicionado como
aloxamento turístico, conservando amoblamento,
decoración e obras de arte orixinais. Tamén dispón,
nunha palleira anexa, dun pequeno e curioso museo
de carruaxes e aparellos de montar.
O Barco vello ten o río e o antigo
camiño real como referentes. A praza Maior, de
forma triangular e aberta ao Sil, é o centro
simbólico da Vila. Nela destaca a casa vermella do
Casino (1910) con reminiscencias modernistas.
Conflúe a praza no seu vértice coa igrexa
parroquial de San Mauro (1927), onde comeza a rúa
Escura ou de San Mauro, que baixa ao Porto da
Barca, antigo embarcadoiro da lancha que unía O
Barco con Viloira ata finais do século XIX. A
denominación Barco de Viloira é oficial ata 1660. A
rúa Real ten casas de señorío, dúas delas con
escudo, e outras máis modestas, como as da rúa de
San Roque, nas que se aprecia a tipoloxía da
construción tradicional. Pasando a vía do tren está
a Casa de Río Cigüeño (séc. XVII) que foi cuartel e
centro de represión na guerra civil. Arestora está
rehabilitada para a promoción dos recursos
comarcais.
Viloira, na marxe esquerda do Sil, conta cunha fermosa praza e coa Casa Grande (1637), espléndido edificio señorial que acolle os servizos comarcais da Xunta de Galicia. No seu interior está en exposición permanente a colección municipal Valdearte de arte contemporánea.
Nos arredores do Barco podemos visitar a localidade de Éntoma que ten unha ponte antiga sobre o río Galir, nunha das vías secundarias trazadas polos romanos. A pequena igrexa da Proba ten sinais da arte románica no seu exterior.
